Tesla otworzyła w Mesquite koło Dallas pierwszą w Teksasie publiczną stację ładowania Megacharger dla elektrycznej ciężarówki Semi. Sieć liczy teraz siedem lokalizacji i 44 stanowiska, a to mniej niż jedna piąta z 37 punktów zapowiedzianych na 2026 rok.
Co otwarto w Teksasie
Nowa stacja ma osiem stanowisk, z których każde może dostarczać moc do 1,2 MW. Teksas jest dla Tesli kluczowy: w lutym firma dodała do swojej mapy 64 lokalizacje Megachargerów, a ten stan dostał najwięcej planowanych punktów, bo 19 z 66. Mesquite jest pierwszym z nich, który działa. Kilka kolejnych w rejonie Dallas–Fort Worth wciąż ma status „wkrótce”.
Na razie nie ruszył też punkt przy stacji Flying J w Fort Stockton, który partner Tesli, sieć Pilot, wskazał jako jedno z kolejnych miejsc po otwarciu pierwszego Megachargera w Georgii. W rejonie Dallas działa ponadto konkurencyjna inicjatywa Greenlane, wspólne przedsięwzięcie Daimler Truck, NextEra i BlackRock. Jej stacje są otwarte dla każdej elektrycznej ciężarówki ze złączami CCS i MCS.
Siedem lokalizacji zamiast 37
Publiczne Megachargery działają obecnie w czterech stanach:
- Bloomington i Vernon w Kalifornii: po 6 stanowisk,
- Tulare w Kalifornii (Pilot/Flying J): 4 stanowiska,
- Conley w Georgii: 8 stanowisk,
- Ellabell w Georgii (Pilot): 6 stanowisk,
- Hodgkins w Illinois: 6 stanowisk,
- Mesquite w Teksasie: 8 stanowisk.
Na początku października były cztery punkty dla klientów i 26 stanowisk, więc tempo to mniej więcej jedna nowa lokalizacja na dwa tygodnie. Raport dla akcjonariuszy za IV kwartał 2025 roku wskazywał około 37 stacji w 2026 roku, a szef programu Semi Dan Priestley mówił o 46 na początku 2027 roku. Do wykonania planu zabrakłoby 30 stacji w 43 dni. Przy obecnym tempie rok zakończy się z około dziesięcioma. Szybsze otwarcia są możliwe, bo Pilot informował w październiku, że buduje kolejnych dziewięć punktów. Musiałby to być jednak bardzo duży skok.
Tymczasem ciężarówek przybywa. Tesla ruszyła we wrześniu z seryjną produkcją Semi w fabryce w Nevadzie, która według firmy może wytwarzać 50 tys. sztuk rocznie. Pierwsze 50 aut dla klienta z Chicago jest w drodze. Duże floty i tak montują własne ładowarki w zajezdniach, gdzie odbędzie się większość ładowań. Sieć publiczna jest potrzebna, by ciężarówka mogła wyjechać poza swój macierzysty region. Tesla ma też prywatne Megachargery dla własnej floty i sprzedaje je firmom, ale te nie liczą się do sieci publicznej.
Co to oznacza dla Polski i ubezpieczeń
To wiadomość z rynku amerykańskiego i nie wynika z niej, że Tesla Semi pojawi się w Polsce. Pokazuje jednak problem, który dotyczy także europejskich przewoźników: ciężarówki elektryczne są tak użyteczne, jak dostępna na trasie infrastruktura ładowania. Bez gęstej sieci publicznych szybkich ładowarek elektryczne ciągniki zostają przy trasach z własną ładowarką w bazie.
Dla firm transportowych ma to wymiar praktyczny także w kontekście polis. Warto sprawdzić, czy ubezpieczenie floty, w tym AC i OC przewoźnika, uwzględnia pojazdy elektryczne, w tym uszkodzenia akumulatora i osprzętu do ładowania. Przy assistance trzeba zwrócić uwagę na to, czy w razie rozładowania baterii na trasie ubezpieczyciel zapewnia holowanie i do jakiej odległości. Przy kosztach dłuższego postoju ważne są też zapisy o pojeździe zastępczym. Szczegóły różnią się między ofertami, więc najlepiej czytać ogólne warunki ubezpieczenia, a nie opierać się na ogólnych deklaracjach.
Źródło: Electrek – „Tesla’s Semi Megacharger network hits 7 sites, far short of 37 goal”